Parabula ng Alibugang Anak

0 32

Isang ginoo ang may dalawang anak na lalaki. Ang wika ng bunso, “Ama, ibigay na po ninyo sa akin ang mamanahin ko.” At ibinahagi sa kanila ng ama ang kanyang ari-arian. Pagkalipas ng ilan araw, ipinagbili ng bunso ang kanyang ari-arian at nagtungo sa malayong lupain, taglay ang buo niyang kayamanan, at doo’y nilustay na lahat sa hindi wastong pamumuhay. Nang malustay na niya ang kanyang kayamanan, nagkaroon ng matinding taggutom sa lupaing iyon, at naghirap siya. Kaya’t namasukan siya sa isang mamamayan ng lupaing iyong. Siya’y pinapunta nito sa bukid upang mag-alaga ng baboy. Ibig sana niyang punan ang kanyang pagkain kahit na ang bungang-kahoy na ipinakakain sa mga baboy ngunit walang magbigay sa kanya.

Nang mapag-isip-isip niyaang kanyang ginawa, nasabi niya sa sarili, “Ang mga alila ng aking ama ay may sapat na pagkain at lumalabispa samantalang ako’y namamatay ng gutom dito! Babalik ako sa kanya, at sasabihin ko, “Ama nagkasala po ako sa Diyos at sainyo. Hindi na po ako karapat-dapat na tawagin ninyong anak; ibilang na lamang ninyo akong isa sa inyong mga alila.” Tumindig siya at tumungo sa kanyang ama.

Malayo pa’y natanaw na siya ng kanyang ama at ito’y labis na nahabag sa kanya, kaya’t patakbo siyang sinalubong, niyakap, at hinalikan. Sinabi ng anak, “Ama, nagkasala po ako sa Diyos at sa inyo. Hindi na po ako karapat-dapat na tawagin ninyong anak.” Ngunit tinawag ng ama ang kanyang mga alila, “Madali! Dalhin ninyo ang pinakamahusay na damit at isuot sa kanya. Suutan siya ng singsing at panyapak. Kunin ang pinatabang guya at patayin; kumain tayo at magsaya! Sapagkat namatay na ang anak kung ito, ngunit muling nabuhay; nawala ngunit nasumpungan.” At sila’y nagsaya.

Nasa bukid noon ang anak na panganay. Umuwi siya, at nang malapit na sa bahay ay narinig niya ang tugtugan at sayawan. Tinawag niya ang isa sa mga alila at tinanong: “Bakit? Anong kaganapan?” “Dumating po ang inyong kapatid!” tugon ng alila. “Ipinapatay ng inyong ama ang pinatabang guya, sapagkat nagbalik siyang buhay at walang sakit.” Nagalit ang panganay at ayaw itong pumasok sa bahay. Kaya’t lumabas ang kanyang ama at inamu-amo siya.

Ngunit sinabi nito,”Pinaglingkuran ko po kayo sa loob ng maraming taon, at kailanma’y hindi ko kayo sinuway. Ngunit ni minsa’y hindi ninyo ako binigyan ng kahit isang bisirong kambing para magkatuwaan kami ng aking mga kaibigan. Subalit ng dumating ang anak ninyong lumustay ng inyong kabuhayan sa masasamang babae, ipinagpatay pa ninyo ng pinatabang guya!”

Sumagot ang ama, “Anak , lagi kitang kapiling. Ang lahat ng ari-arian ko’y sa iyo. Ngunit dapat tayongmagsaya at magalak, sapagkat namatay na ang kapatid mo, ngunit muling nabuhay; nawala ngunit nasumpungan.”

Leave A Reply

Your email address will not be published.